Sağır çığlıklar içindeki tufan
Kirpiklerimi ıslatma ya beni azarla ya da kirpiklerimi yağmala
Durgun sonu olmayan bir ayna kılığında
Yabancı sisler altında uyuyor ruhum bu ruh benim ikimizin
Düş yumuşaklığındaki geçmişim duvarda asılı fotoğraflarımı yalıyor
Bırak ilişme geçmişime hep öle kasınlar hep duru hep çocuk
Birazda sahnendeki aşk kokan kirlenmişilklerden bahsedeyim mi sana?
Ertele içindeki kirlenmişlikleri nefesin tükenircesine seviştiğin kendini
Yüzün kızıl kumlar arasına saklanmış avuclarimda
Teninin kokusu rüzgarın bana bir hediyesi kaybolduğum yer
Bir o kadar da varla savaşan boşluğuna sarılmış ıslak nefesim
Her nefes alışında ölü p sonrasında nefes almanın tadına varmak
Boğulmaya yakışan karekter içindeki gözlerin
Yakıştın susmaya
Aşka mahkum iki ölü olsakta